مشکلی که بازیهای مرحله مقدماتی یورو ۲۰۲۰ دارد، حداقل زمانی که پای تیمهای ملی کشورهای بزرگتر به میان میآید، این است که به سختی میشود چارچوب مشخصی برای توصیف اینکه آن تیمها در چه وضعیتی قرار دارند، پیدا کرد. نمونه بارز این موضوع آلمان تازه چهره عوض کرده یوآخیم لوو است.
از لحاظ تئوری، یکشنبه شب که این تیم با یک بازیکن اخراجی (امره جان) ۷۵ دقیقه مقابل استونی بازی میکرد، اوضاع میتوانست خیلی جالبتر پیش برود. اگر آلمان بازی را مساوی به پایان میرساند، تنها یک امتیاز از تیم تعقیبکنندهاش یعنی ایرلند شمالی فاصله میگرفت، با همان تیمی که در دور بعدی رقابتها باید به مصاف آن برود اما نه، استونی حتی با وجود برتری عددی پا پس کشید و به ژرمنها اجازه داد که ۷۰ درصد تملک توپ داشته باشند.
یک دقیقه به این قضیه فکر کنید. استونی تیمی بود که در خانهاش بازی میکرد و یک بازیکن هم بیشتر داشت و این یعنی که تیم میزبان در اکثر دقایق مسابقه یک بازیکن داشت که همیشه آزاد بود و کسی کنترلش نمیکرد. با این حال این تیم میهمان بود که دو سوم از زمان بازی تملک توپ داشت.
آیا آلمان ها به پیشرفت ادامه خواهد داد؟
شاید به همین دلیل بود که لوو به خودش زحمت نداد تا در آرایش تیمش تغییری ایجاد کند و بعد از اخراج امره جان به خاطر تکل اشتباهش در همان ابتدای بازی، یک مدافع میانی دیگر را به میدان بفرستد. در شرایطی که با محدودیت گزینه برای خط دفاعی مواجه بود – آنتونیو رودیگر، جاناتان تاه، ماتیاس گینتر و نیکلاس اشتارک همگی مصدوم هستند و متس هوملس و ژروم بواتنگ هم دیگر جایی در برنامههای لوو ندارند – سرمربی ژرمنها جان را به عنوان یک مدافع به کار گرفت آن هم در شرایطی که او از ماه مِی نه در رده ملی و نه در رده باشگاهی در ترکیب اصلی هیچ تیمی به میدان نرفته بود و شاید تعداد دفعاتی که او در سالهای اخیر به عنوان یک مدافع بازی کرده باشد به انگشتان یک دست هم نرسد اما این جبری است که در بحران مصدومیت مربیان با آن مواجه میشوند و آنها را ناچار میکند از بازیکنان در پستهای غیرتخصصیشان استفاده کنند. اما فقط خط دفاعی تیم ملی آلمان نبود که لوو در آن کمبود گزینه داشت. سه هافبک این تیم، تونی کروس، سرژ گنابری و لروی سانه هم در این بازی حضور نداشتند. نزدیک یک ساعت طول کشید اما آلمان سرانجام قفل دروازهها را شکست و با دو گل ایلکای گوندوغان پیش افتاد و بعد از او نیز تیمو ورنر کار را تمام کرد.
اما درسی که ما از این اتفاق گرفتیم چه بود؟ چیز زیادی نبود به جز اینکه استونی هم بینهایت ضعیف بود که این را از قبل هم میدانستیم و اینکه کای هاورتس مانند دیگر بازیکنان جوان آلمان طوری بازی کرد که میشود روی دیدن یک آلمان با شکل و شمایل متفاوت از آلمان فعلی در مرحله نهایی یورو ۲۰۲۰ شرط بست. مقایسه بازیهای مرحله مقدماتی یورو با لیگ ملتهای اروپا مسلماً احمقانه است اما اگر تورنمنتی که ۱۲ ماه پیش برگزار شد را در کنار بازیهای مرحله مقدماتی یورو ۲۰۲۰ بگذاریم، هیجان و تنشی که بازیهای دسته دوم را در بر میگیرد، قابل مقایسه با بازیهای دسته اول نیست. لیگ ملتهای اروپا مانند یک تفریح بود، یک بعدازظهر در سینما. مقدماتی یورو اما مثل رفتن به دندانپزشکی بود، کاری است که باید انجامش بدهید حتی اگر برایتان خیلی لذتبخش نباشد.
